alsonai solunga frnds

en kanavaruku 6 varangal velinadu selum vaippu kidaithuladhu. Anal enaiyum en paiyanaiyum office selavil alaithu sela mudiyadhu endry kuri vitargalam. Nangal ipoludhu thaniyaga vasithu varugiroam. Avar apadi selvadhendral engalai mamiyar veetil vitu viduvar. Anal angu sendral kandipaga mamiyarudan prichanai earpadum. Kalayanam ana pudhidhil enai thaniya mamiyaridam vitu sendrar. Eaga patta pirachanai vandhadhu.adhanal En kanavar 8 madhamaga enudan pesavilai. En amma veetirkum sela kudadhu endru solukirar.Enaku adhanal kulapamaga uladhu. Nan epadi en kanavaridam eduthu solvadhu?

yaravadhu reply panunga frnds

Unga mamiyar ethum paesinalum kandukolathinga...avinga paesi paesi pathuitu neenga ethum paesala nu amathiya ayiduvanga...neengalum avinga yethana sona kuda kuda paesathinga athunala dhan neriya problem varum...unga husband kita sollunga unga veetala 2weeks enga amma veetala 2weeks irrunthuitu varan nu...

nan avarkal ethu pesinalum ethirthu pesa mataen. Nan ethum pesamal irupadhal ondrum iladha visayathiku kuda oru araimani neramavadhu enai pesuvar. En kanavar enga veetirku poi 2 varam thanga anumadhikavum matar.

Yean unga amma veetuku vida mattanga...any personal problem ah...

nangal enga amma veetirku sendral en paiyanuku en amma appa meedhu pasam vandhuvidumam endru en mamiyar solkirar. En kanavarum ethai enaidam kuriyular. Amma veetrku sendral 2 naluku mel iruka kudadhu. Adhaiyum meeri irundhal enakum avarkum pirachanai undaki viduvargal. Last week kuda idhae pol agi vitadhu. En mamiyar adharku un phoneku thappana msg anupi una thappanavanu sola vaikatuma endralam pesinar. Ipadi pesupavaridam poi epadi 1 Matham irupadhu!

சின்ன பிள்ளை போல் இருக்கு... அவர் என்ன உங்களை உங்க அம்மா விட்டுக்கு போக அனுமதிப்பது?? நீங்கள் அவர் அடிமை இல்லையே? கணவன் மனைவி உறவு என்பது அன்புக்கு கட்டுப்படுவது. அதுவும் இருவருக்கும் பொருந்தும். இதுக்கெல்லாம் துணிஞ்சு பேசி நீங்க தான் புரிய வைக்கணும். அதை விட்டுட்டு உங்க குடும்ப விவகாரம் புரியாத, தெரியாத எங்களை கேட்டால் அவர் சுபாவம் தெரியாமல் நாங்கள் எப்படி சரியான வழி காட்டுவோம்??

எனக்கு தெரிஞ்சு குறை என்று சொல்வதானால் நான் உங்கள் கணவரையோ, மாமியாரையோ சொல்ல மாட்டேன்... உங்களை தான் சொல்வேன். உங்க கேரக்டரை குறை சொல்வதாக மிரட்டியும் மாமியாரை விட்டு வெச்சிருக்கீங்க!!! அம்மா விட்டுக்கு போககூடாதுன்னு சப்ப ரீசன் சொல்றாரு அவரையும் விட்டு வெச்சிருக்கீங்க! இவங்களுக்கு தலையை தலையை ஆட்டி வெச்சு இம்புட்டு நாளா இருக்க உங்களை நான் என்ன சொல்ல??!! படிச்சிருக்கீங்களா? நிச்சயம் இந்த காலத்தில் படிச்ச பெண்ணாக தான் இருப்பீங்க? இப்படி எல்லாத்துக்கும் தலையாட்டவா உங்க அம்மா அப்பா படிக்க வெச்சாங்க??

’இல்லங்க நான் அம்மா வீட்டுக்கே போறேன், என்னை பெற்றவர்களும் பிள்ளைக்கு தாத்தா பாட்டி தானே? அவர்கள் மேல் அன்பு வைத்தால் என்ன தப்பு? ஒருவர் மேல் அன்பு ஏற்படுவது தாத்தா பாட்டி பேர பிள்ளைகளிடம் நடந்து கொள்ளும் முறையில் இருக்கு, நிச்சயம் அங்கே இருப்பதால் மட்டும் வந்துவிடாது’னு சொல்லி புரிய வச்சிருக்கணும். அதை நீங்க செய்யல. எல்லாத்துக்கும் விட்டுக்கொடுத்து வாயை திறக்காமல் இருக்கணும்னு முடிவு பண்ணா, இனியும் அப்படியே இருக்க பழகிக்கங்க... இல்ல நம்ம கேரக்டரை குறை சொல்வேன்னு மிரட்டும் அளவுக்கு போறாங்கன்னா பதிலுக்கு பேசவும் பழகிக்கங்க.

இந்த அம்மா வீட்டுக்கு போகாத, ஆட்டுக்குட்டி வீட்டுக்கு போகாத எல்லாம் எல்லா புகுந்த வீட்டிலும் மிரட்ட பயன்படுத்தும் ஆயுதம் தான். அதை எப்படி சமாளிச்சு வாழறோம் என்பது நம்ம கையில் தான் இருக்கு. வாழ்க்கையில் விட்டுக்கொடுத்து சந்தோஷமா இருக்கலாம், ஆனா அது ஒருவழிப்பாதையா நாம் மட்டுமே எப்பவும் விட்டுக்கொடுத்து, கொட்டு வாங்கி, வெளியே காடாமல் உள்ளுக்குள் கண்ணீர் விட்டு வாழ்வது என்றால் அதுக்குப்பேர் விட்டுக்கொடுப்பதில்லை.

துணிந்தவர் தோற்றதில்லை!!
தயங்கியவர் வென்றதில்லை!!

அன்புடன்,
வனிதா

//உங்க குடும்ப விவகாரம் புரியாத, தெரியாத எங்களை கேட்டால் .... நாங்கள் எப்படி சரியான வழி காட்டுவோம்??// ;)) அதையேதான் நானும் பல கேள்விகளைப் படித்ததும் நினைத்துக்கொள்ளுவேன். எதையாச்சும் சொன்னால்... 'இன்ன காரணத்தால முடியாது,' என்று சொல்லிருவாங்க. :-)

ஜீவா... உங்க ஆட்டிட்யூட்லயும் இருக்கு விஷயம். அட்ஜஸ்ட் பண்ணிப்பேன்னு உங்களால சொல்ல முடியல, தீர்மானமா, 'பிரச்சினை வரும்ம்ம்ம்'ங்கறீங்க. வராட்டாலும் வர வைக்கும் மனநிலை இது. :-) அவங்க இது பண்ணினா... நான் தவிர்க்கிறதுக்கு இன்னது பண்ணுவேன். இப்படி நடந்தா நான் பிரச்சினை வராதபடி புத்திசாலித்தனமா இப்படி நடப்பேன்னு ஒரு ப்ளான் இருக்கணும். இல்ல பிரச்சினைதான் வரும்னு முடிவா இருந்தா அங்க போக மாட்டேன் என்கிற முடிவுல தீர்க்கமா இருக்கணும்.

ஒண்ணு பண்ணலாம் நீங்க. ரெண்டு வீட்டயும் போகாம இப்ப இருக்கிற வீட்லயே இருந்துருங்களேன். அதுக்கு தனிய இருக்க பயம்னு சொல்லக் கூடும். அல்லது... பிள்ளை பார்க்க ஆள் இல்லை, வேலைக்குப் போகணும் இப்படி ஏதாச்சும் காரணம் இருக்கும். நீங்க எங்கயாச்சும் ஒரு இடத்துல காம்ப்ரமைஸ் ஆகித்தான் ஆகணும் ஜீவா.

‍- இமா க்றிஸ்

imma amma nama pesinadhan nammala vambilukuranganu therinchu pesama irundha amukuni, unga ammakuda ipadi pesama irupiya? Apadilam pesuranga. Apuram oru mukiyamana visayam avar kuda iladhappa dhan ipadilam pesuranga. nan anga poga mudiyadhunu solitaen. Avar en compramise seiya try panrar. Ipadilam character pathi thappa pesuranga epadi anga poi irupaenu kaeta adhelam edho kovathula pesitanga ini pesa matanga nan soli vitu poraen apadinu solrar. Munnadi 1 time mamiyar veetla iruka mataenu sonadhuku en mamiyar enakum avarkum periya gap undaki vitanga.

vani akka neenga soldra maridhan elathukum thalai attitu irundhutaen. Nan cut and right ah pesuna ena avar edutherinchu pesiraru adhan apadi pesa payama iruku.

சிறு குழந்தைகள் தன் தலை முடியை தன் கையாலேயே பிடித்துக்கொண்டு வலி என்று அழும். நாம் விடுவித்து விடுவோம். தன் கை தான் பிடித்திருக்கிறது, விடுவித்துக்கொள்ள முடியும் என அறிவதில்லை. அப்படித்தான் வளர்ந்த நாமும் சில நேரம் நம் பிரெச்சனைக்கு நாம் தீர்வு காண முடியும் என்பதை உணர்வதில்லை, புரிந்து கொள்வதில்லை, முயற்சி செய்வதில்லை.

சுதந்திரம் சுலபமா கிடைக்காது... உங்களை சண்டை போட சொல்லல... பிரெச்சனையை ஃபேஸ் பண்ணி, அதில் இருந்து வெளிவர கொஞ்சமாவது போராடுங்கன்னு தான் சொல்றோம். தலையாட்டிகிட்டே இருந்தா குட்டிகிட்டே இருப்பாங்க. எதுத்து எப்பவாது பேசினா இப்படி எடுத்தெரிஞ்சு பேசி வழிக்கு கொண்டு வர பார்ப்பாங்க... நாமும் என்னடா இப்படி சண்டை வருதுன்னு விட்டுக்கொடுப்போம் மீண்டும்... அப்பறம் அதுவே வழக்கமாகிடும் அவங்களுக்கு. எடுத்தெரிஞ்சு பேசினா நாம அமைதியா போயிடுவோம், சொல்றதை கேட்போம்னு அவங்க கத்துக்குறாங்க, அவ்வளவு தான். முடிவா இருங்க... என்ன கன்வின்ஸ் பண்ணாலும், நான் தனியாவே பார்த்துக்குறேன், அங்க போக மாட்டேன், அவ்வளவு பயமா இருந்தா என்னை அம்மா வீட்டில் விடுங்கன்னு சொல்லுங்க. உங்க வீட்டுக்கு போக உங்களுக்கு உரிமை இருக்கு. பயம் எதுக்கு?? அவர் உங்க கணவர்.... அவரில் சரி பாதி நீங்க, கண்டு அஞ்ச வேண்டிய பூதமில்லை கணவர் என்பவர். மனம் விட்டு பேச முடியலன்னா அப்பறம் என்னங்க வாழ்க்கை?? தைரியமா நிதானமா தெளிவா பேச வேண்டியதை யோசிச்சு பேசுங்க.

துணிந்தவர் தோற்றதில்லை!!
தயங்கியவர் வென்றதில்லை!!

அன்புடன்,
வனிதா

மேலும் சில பதிவுகள்